Пуцін — наркабарон і член міжнароднай АЗГ

Пуцін — наркабарон і член міжнароднай АЗГ (сакрэтная частка дакладу па справе Літвіненкі)

Раней гэтым славіліся лацінаамерыканскія дыктатуры. Татуля Дзювалье («тата Док») гнаў у ЗША наркату, а на выручаныя грошы утрымліваў на Гаіці «Тонтон-Макуць» (мясцовых кадыровцев), якія забівалі праціўнікаў рэжыму і крышавалі бізнэс. Папа Док таксама дапамагаў мафіі легалізаваць выручку: грошы зарабляліся ў ЗША на наркотыках, а паказваліся як даходы ад казіно на Гаіці .

Наркобарон В.В.Путин

Папа Док быў не адзін такі. Генерал Нар’ега (Панама) туды ж. У сябе ў Панаме гэты дыктатар насіў тытул: «Вышэйшы лідэр нацыянальнага вызвалення». Ну Панама ўстае з каленяў, ўсё такое. На самай справе Нар’ега быў вышэйшы лідэр па кантрабандзе какаіну, чым у рэшце рэшт і дастаў амерыканцаў. У 1989 г. яны спынілі яго бурную дзейнасць (з дапамогай марской пяхоты). З тых часоў — па турмах.

Наркагандлем зарабляла і сям’я Самаса ў Нікарагуа. Яны кіравалі краінай 43 гады (спачатку тата, потым па чарзе два сына). Увесь гэты час у Нікарагуа быў рэжым клептакратыі, г.зн. ўлада крала ўсё, што дрэнна ляжыць. Як у Расіі. Па сутнасці Самаса і абодва яго сына былі самыя звычайныя гангстары, якія і кіравалі краінай адпаведна.

Наркобарон В.В.Путин

Канец сямейкі злодзеяў-наркадылераў быў невясёлы: рэвалюцыя. Ранняй раніцай 17 ліпень 1979 вось гэты чувак ў цэнтры (у ваеннай форме) загадаў выкапаць з магіл труны двух іншых, загрузіў іх у самалёт і разам з мяшкамі гатоўкі і каштоўнасцямі ірвануў за бугор. Дзе яго дасталі праз год (з гранатамёта, па машыне).

У прынцыпе, тое што Пуцін — копія лацінаамерыканскіх дыктатараў мінулага, гэта не навіна. Былы гопнік з піцерскай падваротні, апантаны скнарнасць і комплексам непаўнавартаснасці, ён уяўляе сабой рускі варыянт таткі Дзювалье. Клептакратыі ў Расіі — ёсць, Тонтон-Макуць ёсць, балбатня пра «нацыянальнае адраджэнне» — колькі хочаш. Не хапала какаіну. І вось ён з’явіўся.

У красавіку 2015 у Лондане на судзе па справе Літвіненкі, нарэшце, былі агучаны падрабязнасці таго, чым займаўся нябожчык перад тым, як яму дадалі ў гарбату палоній-210. Як высветлілася, Літвіненкі збіраў матэрыялы пра сувязь Пуціна з наркамафіяй. У прыватнасці, да справы далучылі т.зв. дасье на Віктара Іванова (цяперашні кіраўнік Госнарконтроля Расіі, у 1990-я — калега Пуціна па піцерскай мэрыі). Арыгінал яго выкладзены тут (у фармаце pdf).

Іваноў, піцерскі чэкіст, сябар Пуціна.

Наркобарон В.В.Путин

 

На самой справе тое, што было прадстаўлена ў лонданскім судзе па Іванову, гэта, вядома, не дасье. Гэта кароткая аналітычная даведка на 8 старонках. Яе па просьбе Літвіненкі напісаў аналітык Юры Швец (ЗША). Доўга распавядаць, хто такі маёр Юры Швец, але лічыце, што даведку пісала ЦРУ 🙂

Юры Швец, аднакурснік Пуціна па «Чырванасцяжнай інстытуту» КДБ СССР (выведшколе ў Падмаскоўі).

Наркобарон В.В.Путин

Коратка сутнасць справы такая. У 1990-я Пуцін быў віцэ-мэрам Пецярбурга. Іваноў (таксама былы чэкіст) працаваў з ім у мэрыі, курыраваў праваахоўныя органы горада. Піцерскі порт у той час быў пад кантролем тамбоўскай АЗГ. Праз яго гналі какаін у Еўропу. Тонамі. Бабкі дзялілі паміж сабой бандыты і мэрыя ў асобе Пуціна з Івановым.

У ліку лідэраў «тамбоўскіх» былі Уладзімір Кумарын («Кум»), Рома Цепов (Рома «Прадзюсер») і «аўтарытэтны» бізнэсовец Уладзімір Смірноў (дзелавой партнёр «Кума» ў многіх прадпрыемствах).

У працэсе крымінальнага бізнэсу паміж чыноўнікамі і бандытамі наладзіліся дужыя асабістыя сувязі. Іваноў дапамагаў «кума» адагнаць ад порта «малышевских» (канкуруючая групоўка). Пуцін і Смірноў сябравалі сем’ямі, пабудавалі дачы па суседстве (Смірноў быў абраны старшынёй кааператыва «Возера»). Чоп Ромы Цепова забяспечваў Пуціну асабістую ахову. Ахова ФСО віцэ-мэру па пасады не належыла, таму целаахоўнікам ў Пуціна быў Рома «Прадзюсер». Мафія берагла Вовачку, бо ад яго (і Іванова) залежала бесперабойнае забеспячэнне какаінам нашых еўрапейскіх партнёраў.

Уладзімір Смірноў (старшыня КООП. «Возера»), Уладзімір Кумарын (кіраўнік тамбоўскай АЗГ).

Наркобарон В.В.Путин

Прадзюсер фільма «Бандыцкі Пецярбург» аўтарытэт Рома «Прадзюсер», у 1990-х — ахоўнік віцэ-мэра Пуціна.

Наркобарон В.В.Путин

Вован і яго каманда ў 1990-я працавалі комплексна. Акрамя транзіту наркаты Пуцін і Тамбоўскі наладзілі сумежны бізнес — адмыўшы. Як на Гаіці. Для гэтага мэрыя (у асобе Пуціна) і два адваката з Ліхтэнштайну стварылі спецыяльную фірму — «СПАГ».

Афіцыйна яна прыцягвала з Еўропы грошы на будаўніцтва ў горадзе офісных цэнтраў. Грошы гэтыя былі кокаиновой выручкай. Яе здавалі ў Еўропе структурам «СПАГа» (налом), перакладалі ў Расію, будавалі офісы, іх прадавалі, здавалі. Пракруціць ў Піцеры, гэтыя бабкі станавіліся легальным прыбыткам. Цяпер мафіёзі ў Еўропе на пытанне адкуль грошы мог адказаць — на недвижке ў Расіі зарабіў.

У «СПАГе» Пуцін быў нам старшыні назіральнага савета (другі чалавек). У кіраўніцтве «СПАГа» ў Піцеры працавалі і іншыя каштоўныя кадры — усё тыя ж Смірноў з «Азёры», Кумарын «Кум», малады Герман Грэф.

Кантора працягвала працаваць і пасля таго, як Пуцін пайшоў у Маскву на павышэнне, стаў дырэктарам ФСБ ў Ельцына. Накрылі яе ў 1999 г., прычым у Еўропе. Чарговы прагон бабак ад картэлі «Гартуй» (Калумбія) прайшоў пад кантролем (у амерыканцаў там быў стукачок). Кантору разагналі, адвакатаў, якія вялі яе справы ў Еўропе, арыштавалі.

Натуральна, што структуры «СПАГа» у РФ адразу спынілі сваю дзейнасць. Гэта быў 1999, выбары. Людзі Пуціна сталі гойсаць па ўсёй Еўропе, скупая дакументы «СПАГ». Чысцілі кампрамат. Па іроніі лёсу частка гэтых матэрыялаў апынулася на Украіне, у распараджэнні Кучмы. Патрушаў ездзіў іх выкупляць.

Гэты эпізод адлюстраваны на «плёнках Мельнічэнка» (афіцэр аховы Кучмы, якія негалосна паставіў праслухоўку ў яго кабінеце, а потым збег у Амерыку). Дакументы СПАГ там абмяркоўваліся некалькі разоў, упершыню — 2 чэрвеня 2000 г. У кабінеце — Кучма і Леанід Дзяркач (кіраўнік СБУ):

Дзяркач: Леанід Данілавіч, мы вось тут у немцаў цікавую інфармацыю выцягнулі. Значыць, арыштаваны вось такі вось дзеяч. Вось, ён яшчэ не пераведзены. Вось.

Кучма [чытае]: Рытэр, Рудольф Рытэр.

Дзяркач: Так. І па справе на гэтых, на кантрабанду наркотыкаў (…) Вось яны, дакументы. Вось яны вынялі і дакументы. Вось тут і Вова Пуцін.

Кучма: Гэта пра Пуціна?

Дзяркач: Значыць, расейцы вось гэта ўсё выкупілі. Вось гэтыя ўсе дакументы. Засталіся толькі ў нас. Я думаю, што Патрушаў будзе (у Кіеве) 15-16-17 (чэрвень). Вось гэта яму для працы (…)

Кучма: Угу.

Дзяркач: Ну, а ў сябе будзем захоўваць. Яны тут недзе хочуць усе закрыць.

Мельнічэнка за спіной у Кучмы.

Наркобарон В.В.Путин

Расшыфроўкай запісаў Мельнічэнка ў Амерыцы займаўся як раз Юры Швец, які аўтар дасье на У.Іванова і сведка на працэсе Літвіненка. Засталося невядомым, прадаў Кучма гэтыя дакументы Пуціну ў выніку ці не. З далейшых плёнак зразумела толькі, што Данилыч відавочна хацеў патаргавацца (у лепшых традыцыях ўкраінскай постсавецкай намэнклятуры), але прасіў СБУ «вусна паведаміць амерыканцаў». Не здзіўлюся, калі гэты кампрамат ён такі прадаў, але не толькі Пуціну 🙂

Пасля 2000 далейшыя лёсы герояў гэтай гісторыі склаліся па-рознаму. Пуцін — прэзідэнт РФ, які будзе сядзець пажыццёва (у сваім крэсле ў сэнсе). Іваноў — кіраўнік Госнаркокартеля. Яго кантору перыядычна спрабуюць скасаваць за непатрэбнасцю. Больш за 50% нарка-злачынстваў ўсё роўна раскрывае МУС, краіна запоўненая наркотой, цэны на яе нізкія, што кажа аб адсутнасці рэальнай барацьбы з гэтай з’явай. Але Іваноў, натуральна, супраць.

Наркобарон В.В.Путин

Старшыня кааператыва «Возера», бізнэсовец з «тамбоўскіх» Уладзімір Смірноў ў 2000 г. перайшоў у адміністрацыю Прэзідэнта (нам. Па закупках), з 2002 — у кіраўніцтве «Техснабэкспорт» (госконтора, экспартуе уран і радыеактыўныя матэрыялы).

Рому Цепова (Бейленсона) атруцілі «вялікай дозай радыеактыўнага рэчыва» ў 2004 г. Злачынства не раскрытае. Але вядома, што ў той дзень (10 верасня 2004 г.) Рома заязджаў да начальніка піцерскага УФСБ, гадзіну сядзеў у яго ў кабінеце, вырашаў пытанні, піў гарбату …

Пахаванне аўтарытэту Цепова ў верасні 2004 Стрэлкай злева паказаны Золатаў (начальнік аховы Пуціна, блізкі сябар нябожчыка), стрэлкай у цэнтры — Кумарын (яшчэ больш блізкі сябар нябожчыка)

Наркобарон В.В.Путин

Дзе-то там у натоўпе павінен быць Няўзораў Аляксандр і яшчэ вось гэты персанаж: Ваничкин, начальнік ГУУС Пецярбурга (цяпер — нам. Міністра МУС РФ).

Наркобарон В.В.Путин

Пра Літвіненкі вы ведаеце. Ён папіў чайку у 2006 г. Той, хто пачаставаў яго гарбатай (Лугавы), а заадно засвяціў палоніем свой гасцінічны нумар, таксі, самалёт, на якім ляцеў, і наогул усё, да чаго дакранаўся, цяпер дэпутат ГД.

Уладзімір Кумарын (Барсукоў), «начны губернатар» Пецярбурга перастаў быць такім 2007 На яго раптоўна і па-буйному наехалі мянты з Масквы (рэкет, забойствы). Далі тэрмін, потым (ужо ў турме) яшчэ адзін. У выніку, з улікам яго ўзросту, можна сказаць, што з турмы ён ужо ня выйдзе. Ва ўсякім выпадку не раней, чым у адну камеру да яго падсадзілі Пуціна з Івановым. Бо так было б больш справядліва.

Арыгінал матэрыялу — Наркабарон В.В.Путин

ЧИТАЙТЕ: Откуда взялся Путин ? Who is Mr. Putin?